Στου Διαβρούχα με τον Σίμο τον Ατσόνιο
«Πώς φυτεύουμε την ελιά»
Είναι μια πολύ όμορφη μέρα του Γενάρη του 2021.
Ο ήλιος λάμπει για τα καλά στον ουρανό της Σίφνου.
Βρισκόμαστε στην περιοχή Διαβρούχα Σίφνου με τον Σίμο τον Ατσόνιο.
Ο Σίμος ο Ατσόνιος ασχολείται με τη γη και την καλλιέργεια των φυτών που ευδοκιμούν στην σιφναϊκή γη. Θα μας δείξει πώς φυτεύουμε μία ελιά, το «δεντρό» που λέμε στη Σίφνο.
Ο Σίμος ο Ατσόνιος μας εξηγεί:
Πρώτο στάδιο
«Την τέχνη του πώς φυτεύουμε μία ελιά την έμαθα από το Φολή, τον επονομαζόμενο Άχαλο, τον πατέρα μου και τον Πούρη. Και οι τρεις τους έχουν φύγει πια από τη ζωή, συγχωρεμένοι άνθρωποι.
Παλιά παίρνανε γούλα από το δεντρό (κομμάτι από τον κορμό της ελιάς μέσα στο έδαφος).
Αυτό θα κάνουμε και τώρα.
Θα πάρουμε ένα κομμάτι από τον κορμό μέσα στη γη από όπου βγαίνουν οι ριζίτες (παράρριζα της ελιάς).
Για να είμαστε σίγουροι ότι δεν είναι αγριελιά θα πρέπει το φύλλο που βγαίνει από τον ριζίτη να είναι ίδιο με αυτό της ελιάς.
Αν είναι πιο στενό και πιο μικρό τότε είναι αγριελιά.
Θα βγάλουμε γούλα που θα πρέπει να είναι ζωντανή (να μην είναι σάπια).
Η κατάλληλή εποχή είναι τώρα το Γενάρη όπου οι χυμοί του δέντρου είναι σταματημένοι.
Από τον Μάρτη και μετά θα κινήσουν οι χυμοί να τρέχουνε».
Στάδιο Δεύτερο
«Την γούλα που πήραμε από το λιόφυτο δεν θα την φυτέψουμε απευθείας στο έδαφος.
Παίρνουμε έναν ντενεκέ και ανοίγουμε στο κάτω μέρος τρύπες για να φεύγει το νερό να μην σαπίσει.
Γεμίζουμε τον ντενεκέ με χώμα και μετά βάζουμε μέσα τη γούλα (με το άσπρο της γούλας να είναι από κάτω). Γεμίζουμε τον ντενεκέ με χώμα που έχει και κοπριά και στην πάνω πλευρά καλύπτουμε τη γούλα ίσα-ίσα με χώμα.
Από δύο-τρία σημεία θα πετάξει μάτια (οφθαλμοί)Θα του αφήσουμε μόνο τα δύο πιο γερά.
Όταν θα πάμε να το φυτέψουμε θα το φυτέψουμε μόνο με ένα.
Θα το αφήσουμε σε απάνεμο μέρος δύο χρόνια μέσα στον ντενεκέ και θα το ποτίζουμε δύο φορές την εβδομάδα (ιδίως το καλοκαίρι).
Και μετά τα δύο χρόνια θα κόψουμε τον ντενεκέ με ένα σβουράκι και θα πάμε να το φυτέψουμε στο χωράφι.
Η φύτευση θα πρέπει να γίνει και πάλι τον Γενάρη».
Αναζήτηση της μεθόδου στο διαδίκτυο
Σε μια βιαστική αναζήτηση στο διαδίκτυο βρήκαμε πως πιθανόν η μέθοδος του Σίμου να παραπέμπει στους λεγόμενους «σφαιροβλάστες».
Αυτό με πολύ μεγάλη επιφύλαξη.
http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE
Είναι μια μέθοδος αγενούς πολλαπλασιασμού της ελιάς.
Αν οι δύο μέθοδοι ταυτίζονται τότε διαβάζουμε στην παραπάνω ιστοσελίδα:
«Η µέθοδος αυτή δε συνηθίζεται σήµερα λόγω της δυσκολίας που παρουσιάζει τόσο στην εξεύρεση πολλαπλασιαστικού υλικού και τον τραυµατισµό των µητρικών φυτών όσο και στο ότι αν οι γόγγροι προέρχονται από δέντρα που έχουν εµβολιαστεί σε αγριελιές δεν δίνουν τελικά την επιθυµητή ποικιλία. Είναι κυρίως ένας τρόπος πολλαπλασιασµού που χρησιµοποιείται σε περιοχές όπου επικρατούν ξηροθερµικές συνθήκες και η διατήρηση των µοσχευµάτων σε συνθήκες υγρασίας είναι δύσκολη».
«Είναι σφαιρικές υπερπλασίες που δηµιουργούνται στο ριζικό σύστηµα, κοντά στον λαιµό των παλαιών δέντρων. Στους γόγγρους άλλωστε οφείλεται ο χαρακτηρισµός της ελιάς αιωνόβιου δέντρου λόγω της ικανότητας που έχουν, σε περίπτωση καταστροφής του ελαιόδεντρου, να σχηµατίζουν βλαστούς και ρίζες. Το µέγεθος των γόγγρων που κόπτονται εξαρτάται από το αν προορίζονται για το φυτώριο ή για απευθείας φύτευση τους στο χωράφι. Στην πρώτη περίπτωση ζυγίζουν 500-800 gr. ενώ στην δεύτερη περίπτωση ξεπερνούν το 1 kg και µπορούν να φθάσουν έως και τα 3 kg. Έπειτα από την κοπή στρωµατώνονται µέσα σε άµµο ή ελαφρύ χώµα στο φυτώριο και ριζοβολούν σε 2-3 χρόνια, οπότε τα µεγάλα κοµµάτια χωρίζονται σε 2-3 µικρότερα και φυτεύονται στην οριστική τους θέση».
Ευχαριστούμε πάρα πολύ τον Σίμο τον Ατσόνιο,ας δούμε το βίντεο:
