ΘΕΣΠΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ "ΣΠΕΡΑΝΤΖΕΙΑ" ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΣΙΦΝΙΟΥ ΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΠΟΙΗΤΗ - ΚΑΙ ΠΟΥ ΘΕΟΣ

Breaking

Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2018

ΘΕΣΠΙΖΟΝΤΑΙ ΤΑ "ΣΠΕΡΑΝΤΖΕΙΑ" ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΣΙΦΝΙΟΥ ΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΠΟΙΗΤΗ


Έχοντας κάνει την πρώτη αναγγελία στο Πανηγύρι του Αγίου του Ιωάννη του Θεολόγου στο Μονγκού πριν λίγες εβδομάδες, ο κ. Ιωάννης Σταθόπουλος δισέγγονος του μεγάλου λόγιου και ποιητή Θεοδόση Σπεράντζα, ανακοίνωσε επίσημα εκ μέρους της οικογένειάς του την θέσπιση των «Σπεραντζείων», που θα αποτελέσουν ένα πλέγμα πολιτιστικών και κοινωνικών δράσεων, θα διεξάγονται καθόλη την διάρκεια του χρόνου και θα έχουν σαν στόχο την προαγωγή του πολιτισμού του νησιού μας και της αύξησης της αναγνωρισιμότητάς του, καθώς και την εκπλήρωση των σκοπών που θέσπισε ο Θεοδόσης Σπεράντζας μέσω της ίδρυσης του Σιφναϊκού Πνευματικού Ιδρύματος "Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος-Μονγκού"! Μία από τις πλέον υπεραιωνόβιες ελιές της χώρας (άνω των 1000 ετών ζωής) που υπάρχει εκεί, αποτελεί διακριτικό στοιχείο του λογοτύπου των "Σπεραντζείων"!!!

Μετά την διοργάνωση του Πανηγυριού του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στο Μονγκού, η επόμενη δράση των "Σπεραντζείων" θα αποτελέσει η επανέκδοση της περίφημης Ποιητικής Συλλογής «Η Σίφνος μας», προκειμένου οι νεότερες γενιές να αρχίσουν να μαθαίνουν και να εκτιμούν τον πολιτισμό τους, μέσω του έμμετρου λόγου που περιγράφει το όμορφο κυκλαδονήσι μας.

Ο Θεοδόσης Σπεράντσας υπηρέτησε επάξια και αποδοτικά το έθνος σε χαλεπούς καιρούς και σε αποφασιστικούς και πολύπλευρους κρατικούς τομείς. Ιδιαίτερα σαν Κυβερνητικός Επίτροπος στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας έδωσε τον τόνο της ευθύνης και μίας γόνιμης και δημιουργικής παρουσίας στον ευαίσθητο τομέα των Σχέσεων Πολιτείας-Εκκλησίας, που επιστέγασμα είχε την απονομή σε αυτόν από την Σύνοδο της Ιεραρχίας του Τιμητικού Οφφικίου του Μεγάλου Λογοθέτη της Εκκλησίας της Ελλάδας, που του απονεμήθηκε για πρώτη φορά τότε (1931). Σαν λογοτέχνης και ποιητής σε όλη την κλίμακα του έμμετρου και του πεζού λόγου, στάθηκε ο αισθαντικός αποκρυπτογράφος του νησιού της Σίφνου, με την ανεπανάληπτη ποιητική συλλογή «Η Σίφνος μας».

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη τον Ιούλιο του 1888 από γονείς που κατάγονταν από τη Σίφνο. Σε νεαρή ηλικία λοιπόν στάλθηκε να φοιτήσει στην Σίφνο και αφού ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές, σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, απ' όπου αποφοίτησε το 1909. Σε ηλικία 21 ετών διορίστηκε Σχολάρχης στην Άνδρο. Στη συνέχεια προήχθη σε καθηγητή και μετατέθηκε στην Βαρβάκειο Σχολή. Το 1916 διορίστηκε στη θέση του Γενικού Διευθυντή Διανομών στο Υπουργείο Επισιτισμού.

Μετά την ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1920, παραιτήθηκε. Αφοί ιδιώτευσε για ένα μικρό διάστημα, έπειτα ασχολήθηκε με τη συγγραφή σχολικών βιβλίων για τη Β' γυμνασίου και τις τρεις τάξεις του Ελληνικού Σχολείου. Στη συνέχεια διορίστηκε Νομάρχης Πρέβεζας και για ένα διάστημα αναπληρωτής Γενικός Διοικητής Ηπείρου (1923-1924). Στη διάρκεια της διοίκησης του οποίου έγινε προσπάθεια να περιθάλπονται οι πρόσφυγες από τον Πόντο και την Μικρά Ασία στις περιοχές Λάμαρης και Λιοβουνίων Με τη συνεργασία και άλλων προσώπων σύστησε εκδοτική Εταιρεία, που ανέλαβε την έκδοση της καθημερινής εφημερίδας Ελεύθερος Λόγος (1924-1928). Από την Δικτατορία του Πάγκαλου δικάστηκε επειδή ασκούσε κριτική στην κυβέρνηση, η εφημερίδα του έκλεισε και ο ίδιος φυλακίστηκε σε ένα πλοίο στο Ναύσταθμο της Σαλαμίνας.



Το 1928 επί Ελευθερίου Βενιζέλου και υπουργού Παιδείας Κωνσταντίνου Γόντικα, διορίσθηκε Επίτροπος Επικρατείας στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος. Προϊόν δικών του ενεργειών ήταν η προώθηση νόμων σχετικών για τη σύσταση Οργανισμού Διοικήσεως Εκκλησιαστικής Περιουσίας (Ο.Δ.Ε.Π.) και του Ταμείου Ασφαλίσεως Κληρικών Ελλάδος (Τ.Α.Κ.Ε.) Γι' αυτό η Ιερά Σύνοδος επισήμως του απένειμε τον τίτλο του Μεγάλου Λογοθέτη της Εκκλησίας. Στη συνέχεια διορίστηκε και Επίτροπος στον Ο.Δ.Ε.Π.

Η Δικτατορία του Μεταξά τον έθεσε σε διαθεσιμότητα και τελικά τον απέλυσε το 1939, αλλά μεταπελευθερωτικά αποκαταστάθηκε στη θέση του Επιτρόπου στην Ιερά Σύνοδο.

Το 1944, στα Δεκεμβριανά συνελήφθη από Ελασίτες αλλά τελικά κατόρθωσε να δραπετεύσει, όμως η σύζυγός του συνελήφθει στο σπίτι της στην Αθήνα, ούσα κλινήρης με πνευμονία, και έπειτα από μία μακρά πεζοπορία με το νυχτικό της, δολοφονήθηκε με ξιφολόγχη ώστε να μην δαπανηθεί σφαίρα για το θάνατό της.

Διορίστηκε άμισθος Σύμβουλος και Γενικός Διευθυντής στο Νοσοκομείο της Αθήνας Η Ελπίς. Τον Απρίλιο του 1956 διορίσθηκε Διευθυντής του επίσημου δημοσιογραφικού οργάνου της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος Εκκλησία, και του εντύπου της 'Εφημέριος

Πέθανε το 1979 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 5 Απριλίου 1979.

Λίγο νωρίτερα του θανάτου του, μέσω των χειρόγραφων διαθηκών του το 1975 και το 1979, ίδρυσε το «Σιφναϊκό Πνευματικό Ίδρυμα Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος Μονγκού», το καταστατικό του οποίου δημοσιεύτηκε στη Εφημερίδα της Κυβέρνησης στις 21 Δεκεμβρίου του 1983 και του οποίου οι 2 βασικοί σκοποί είναι η συντήρηση του Ι.Ν του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στο Μονγκού και άλλων σημαντικών ναών της Σίφνου, καθώς και η παροχή υποτροφιών σε αριστούχους Σιφνιούς. Το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο απαρτιζόταν από τον Αρχιμανδίτη Φιλάρετο Βιτάλη, τους Αργύριο, Κωστή και Κωνσταντίνο Σπεράντζα.

Σχετικά με το συγγραφικό του έργο ενδεικτικά αναφέρονται τα ακόλουθα:

• Η Σίφνος μας – Ποιήματα, 1949

• Ορθοδοξία και Ελληνισμός, 1954

• Η προστασία του Γήρατος, 1957

• Ο Απόστολος Μακράκης, 1960

• Παιδικά Παιχνίδια και Λαϊκά Ανιστορήματα (Παραμύθια) της Σίφνου, από την Κυκλαδίτικη Λαογραφία, 1962

• Ελληνοχριστιανική παράδοσης και Κυκλαδικός πολιτισμός, 1963

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου